Voor aanstaande zondag is er mogelijk een tegenstander gevonden om tegen de ballen. Het zijn niemand minder dan onze opvolgers in de 6e klasse de kampioenen van Hercules 11 de helden van kampong 16.
We kunnen deze wedstrijd zien als voorbereiding op volgend jaar, voorbereiding op TD, afsluiting van het seizoen en het geeft de afhakers van afgelopen super weekend de kans zich te revencheren! Tevens is het misschien een goede mogelijkheid om het te hebben over een nieuwe aanvoerder.
Vraag is nu of hier animo voor is en of (ex)aanvoerder Olav nog één keer zijn band wil vertegenwoordigen om te kijken of er een veld beschikbaar is. Liefst in de middag zodat we meteen kunnen aansluiten bij TD.
Willen jullie snel laten weten of hier animo voor is zodat we dit kunnen doorgeven?!
Voor iedereen lijkt het een normale vrijdagmiddag spits. Laffe zonne straaltjes dringen zich door de grote ramen op het Centraal Station van Utrecht. Het plebs beweegt zich na de zoveelste werkweek naar huis. Alleen nog even de trein pakken. Voor de Burger King verzamelt zich langzamerhand een genootschap die zich vermaakt met een bal. Wie zijn dat? Zal wel een voetbalteam zijn ofzo. Kun je zien omdat ze allemaal dezelfde tas hebben… Misschien willen ze wel met je op de foto?
De voorste en onderste coupon van de trein worden gekaapt door Kampong 12. Er waren wel mensen die even kwamen kijken of er nog plek was. Maar toen deze, rechtstreeks uit rode kool gestapte mensen de heren van Kampong 12 zagen keerde men meteen rechtsomkeer. Gin-Tonic, Vodka, Bier, Bier en Bier waren er in overvloed. Menig conducteur betrad de coupon voorzichtig en koos zijn woorden zorgvuldig? ‘Hebben jullie ook kaartjes voor de plekken (10 stuks) die jullie bagage inneemt?’; Grapt de beste man. Op deze manier probeert hij het ijs te breken en in de smaak te vallen bij deze jongens. “Kijk maar ff” krijgt de conducteur te horen. Deze draait zich vervolgens om en vervolgt zijn melkert baantje zoals dat van hem verwacht wordt.
Eenmaal in Maastricht aangekomen heeft iedereen al de nodige alcohol in zijn bloed zitten. Niets is meer veilig. Mensen niet, pillonnen niet, informatieborden niet, buschaffeurs niet…. Bussen niet. De bus komt veel eerder dan hoort. Ze willen ons daar zo snel mogelijk weg hebben.
Onze aankomst op de club van DBSV zal men niet snel van het netvlies gebrand krijgen. De tent werd gewoon meteen overgenomen. De bar, het campingveld en het bier. Het werd opgeëist en vervolgens ingeleverd aan het adres van Kampong 12. De tenten staan zoals altijd snel op. 2 seconden om precies te zijn. Behalve de mensen die het nog steeds old school willen doen. Die konden zich nog even niet melden in het feestgedruis.
Feest afgelopen. Moeten we helemaal naar huis. Oh wacht, dat is exact 15 stappen lopen. Chill. Wat doet die grote legertent daar eigenlijk? Even kijken. “Hallo?!” Hey! Rot is op joh” krijg je te horen. Mooi is dat, je kent elkaar niet eens gaan ze schelden. Wat doet die jongen daar eigenlijk met zijn broek op zijn knieën? Bah, is die van Kampong 12? Nee….
Je kan vervolgens in je tent gaan liggen als je echt niet meer kan lopen en je het nummer van dinobaby’s uit je hoofd kent. Je kan dat ook niet doen en gewoon gaan schuilen (regen) onder een tent van mensen die niet kent en andere mensen gaan zieken. Ook leuk.
Of je de wekker wil zetten want we moeten morgenochtend om 10.50 voetballen. Schijnt iemand de wekker te zetten om 05.51. Vind Fred helemaal niet leuk. Dat is veel te vroeg voor die oude man. (Fred is de leider van het meisjesteam (lees; meisjes!) dat in een grote legertent naast ons ligt. Daarvoor had hij al staan schudden aan menig tent omdat hij van mening was dat er teveel lawaai gemaakt werd. Maar goed. Kampong 12 is een goed gestructureerd elftal dat precies weet wanneer het zijn bek open moet trekken. Staat hij bij de ene tent, schreeuwt de tent ernaast. Gaat hij naar die tent, schreeuwt de tent daarnaast. Enz enz enz. Fred beseft al snel dat het onbegonnen werk is en vertrekt gedesillusioneerd in zijn ballenknijper terug naar zijn meisjestent. Organisatie komt trouwens niet als je erom roept.
Iedereen wakker en gaar. Klacht ingediend, niets mee gedaan. Eerst wedstrijd. Ff wennen. 0-0. Tweede wedstrijd begint het beter te lopen en we winnen zowaar met 4-0. Derde wedstrijd tegen de Schotten. We zijn beter maar missen geluk in de afwerking 0-0. Ralph staat lekker te keepen. Volgende wedstrijd de Fransen. Wat een stelletje la vache qui ries. We stonden al bekend bij de andere teams dat we fysiek speelde (lees; veel overtredingen) maar deze fransen piepte wel bij het minst of geringste. We zijn weer beter maar missen wederom geluk in de afronding. 0-0 maar wel flink wat beuken uitgedeeld. Nog niets verloren. Het gaat redelijk goed. We gaan ervoor? Wanneer en waar? Over 2,5 uur pas…. Die pauze zijn we niet meer te boven gekomen. Iedereen zat er doorheen en er werd verloren. 2 x 2-0. Volgens mij waren het de hamburgers.
Feest vanavond in de tent. Lustrum feest bij de heren van DBSV. Boeiend is dat niet, als er maar alcohol is. We moeten tenslotte morgen weer voetballen. Er is muziek en iedereen vraagt aan elkaar of ze je foto mogen hebben. Ik geloof wel 10 x op de avond. Tjarco vind zijn tent leuker dan de feesttent. Dit moet hij alleen bekopen met een verandering in de ligging. Gelukkig vind hij zijn weg op tijd terug. Fred is opeens gezellig en probeert zo ons hartje te winnen. Daar doen we niet aan. Kevin is er inmiddels ook alleen is niemand meer in staat hem te herkennen. Paul klimt in een paal. Foei. Dennis met een stadionfakkel over het terrein. Foei. De beveiliging vind ons cool. Vooral de dansstijl van Ruben. De mensen om ons heen vinden ons niet meer zo cool. Bus naar Maastricht? Joshua en Marvin? Homies voor het leven. Zonder elkaar zouden ze het niet gered hebben.
Volgens ochtend ff bellen of Marvin het nog gehaald heeft. Ja. Iedereen is wakker. Lijkt wel een animalfarm. Nee, geen helm op je arm…. Rrrr, het is fucking koud. Hoe laat is het ontbijt? ; vraagt Ruben rustig en lief aan een voorbijgaans vrouwtje. “Om 09:00″; zegt ze. “Dat weet ik toch ook wel”; schreeuwt Ruben terug. De toon is weer gezet. Voetbal? Moeten we voetballen? Oh. Eerste wedstrijd verliezen we. Kan ik me ook niets van herinneren. Sorry. Laatste wedstrijd winnen door middel van penalty’s. Ralph mist kans op kans om te scoren.
