Een kampong11′er in hart en nieren! Een standaard uitspraak van een mens die zichzelf weet te vlechten in een groep mensen waar hij trots op is. Trots op de groep! De persoon merkt dat hij zich thuis voelt in de groep. De groep wordt een fase in zijn leven. Een fase waarover hij zijn kinderen en kleinkinderen later zal gaan vertellen. Hij weet dat sommige mensen van buitenaf niet begrijpen wat zich binnen de groep afspeelt. Dit siert op de ene manier de hechtheid van de groep, maar het lonkt naar de uitleg van deze misterieuze sfeer. Men zal het gevoel van de groep echter alleen kunnen aanschouwen als men partij is van de groep. Ben je het niet dan denk je dat je het snapt, maar je snapt het niet. Het is als in het voorbeeld waarin een kampong11 speler over straat loopt. Hij ziet aan de overkant van de straat een wonderschone dame lopen en zij ziet hem. Natuurlijk ziet ze hem! Hij hoort bij een groep. Ze observeert hem alsof ze wil zeggen: “Er is iets met je, maar ik kan het niet bevatten”. Dan loopt ze door en ze kijkt nog een keer om. Het zal toch niet zo zijn dat… nee! Dat kan haast niet. Zal het zo zijn dat hij bij de ongrijpbare groep van kampong11 hoort. Ze wil het er niet bij laten zitten en wil op de jongen aflopen. Maar de jongen is als een geest in de nacht verdwenen. De misterie druipt van haar gezicht af. Ze weet dat ze iets heeft gezien dat uniek is, ze weet dat ze in haar gedachten een gevoel heeft geproeft waar ze nog geen weet van had. Het sprookje van kampong11 moet wel op waarheid gebaseerd zijn. Dat is iets dat ze zeker weet. Natuurlijk leent dit voorbeeld zich niet voor een raamwerk van woorden die vertellen hoe het echte gevoel van de kampong11-groep in werking treed. Het zal voor menig buitenstaander een raadsel zijn, maar men smacht naar het gevoel waar ze geen weet van hebben. Het is het verschil tussen een wedstrijd winnen of de pot verliezen. Het is wat het verschil maakt tussen leven en dood. Het is wat het verschil maakt tussen erbij horen of een buitenstaander zijn. Hoor je erbij, dan ben je het.
Een kampong11′er in hart en nieren!
Met vriendelijke groet,
Uw filosoof,
Ruben Mennes
